Zevk Diyarı

Perde açılır.
Kalbimin egsoz manifoldu kusamayan bir sarhoş hüznü taşır.
Bire beş veren bir tarlanın duyarsızlığını yaşar duygularım.
Ortaköyün kahvelerinde kemiklerimden zar yaparak tavla oynarlar.
"Kumarbazın allahı aşkta oynar siyahı, hahahaha."
Ancak geldiğinde tek omzu düşmüş, tanrıdan bir kat yukarıda
Varlık apartmanı daire beşte yaşayan Arif Dayı,
Herkes susar.
Ben ölü, ister istemez sessiz.
Der, Uzun yıllar hatırlanacak ilahi tonlamayla:
-Kim ki aşk denen musibet hastalıktan atmışsa bileğine jileti,
ben ona kestim cennete biznıs klas bileti.
Bu laf uzun dakikalar boyunca hatırlanacaktır.
O kahkaha.
Laftan hemen sonra.
Atanın canına,
Arif Dayının Mahpus yıllarına patlar, cennetten çıkma bir plastik bomba gibi.
Az kişi bilirken bu öyküyü,
Perde kapanır.